De beauty & skincare-industrie en de niet-blanke huid in Nederland

In tegenstelling tot mijn andere artikelen of reviews gaat deze blogpost vandaag niet over een specifiek skincare issue of een product, maar over hoe de beauty en skincare-industrie de donkere huid behandelt. Eigenlijk zou ik de “niet-blanke” huid moeten zeggen, want de beauty industrie gooit graag alle niet-blanke huidskleuren bij elkaar. Er wordt weinig verschil gemaakt tussen Oost-Aziatisch, Zuid-Aziatisch, Noord-Afrikaans, Arabisch, Perzisch, Latijns-Amerikaans en de negroïde huid. Er is alleen een “blanke” huid en een “donkere huid”. Dat de donkere huid ontelbaar meer variaties heeft dan de blanke huid wordt simpelweg genegeerd door de beauty industrie.

Nu is er niet specifiek verschillende skincare nodig voor de donkere huid dan voor de blanke huid. Hoewel de Oost-Aziatische en negroïde huid over het algemeen iets vetter is dan de blanke huid, en de donkere huid reactiever is qua pigmentatie dan de blanke huid kunnen alle huidskleuren dezelfde skincare producten gebruiken.

En toch merk ik hoe biased skincare producten in Nederland zijn. De eerste keer dat ik merkte dat de skincare-industrie niet inspeelt op de donkere huid is met de zoektocht naar een goede SPF voor de donkere huid. Naar mijn mening heeft het geen zin om een SPF te kopen als je hem toch niet gaat dragen, en ik wil geen enkele crème op mijn gezicht smeren die mijn huid een witte, grijze of blauwe waas geeft. Hoewel het misschien moeilijk te geloven is geven de dunne fluides van La Roche-Posay en Chanel nog steeds een zichtbare waas op mijn huid die waarschijnlijk niet zichtbaar is op de blanke huid.

Ook skincare met “lichtreflecterende deeltjes”, zoals bijvoorbeeld in het Estée Lauder Idealist serum geven mijn gouden huidskleur een grauwe gloed. Deze lichtreflecterende deeltjes zitten in producten van merken als Eucerin tot Chanel en ze werken allemaal niet voor de donkere huid.

Een gebrek aan aandacht voor skincare issues voor bepaalde huidtypen stoort mij ook. Donkere kringen bij Zuid-Aziatische vrouwen is een enorm issue. Dit is vaak erfelijk bepaald en komt bizar vaak voor bij vrouwen met een Indiase afkomst, en is in principe op te lossen door skincare tegen hyperpigmentatie onder de ogen te gebruiken. Ondertussen moet ik nog een oogcrème tegenkomen met oplichtende ingrediënten in de Nederlandse winkels.

Het grootste probleem wat ik echter heb met de skincare industrie in Nederland ligt bij het advies om AHA en BHA-zuren te gebruiken en hoe huidtherapeuten hier mee omgaan. Ten eerste zijn grote percentages glycolzuur en salicylzuur vaak niet goed voor de donkere huid, omdat de donkere huid reactief is en juist meer pigment kan aanmaken. Melkzuur en urea zijn veel betere alternatieven, en toch worden ze veel minder gebruikt en gemarket door skincare bedrijven.

Ik ga nu generaliseren (net zoals de beauty industrie met mijn “donkere” huid doet) maar ontzettend weinig huidtherapeuten en schoonheidsspecialisten weten om te gaan met de donkere huid, laat staan in combinatie met AHA- en BHA-zuren. Als ze wel weten dat deze zuren in bepaalde percentages te heftig zijn voor de donkere huid, bieden ze vrijwel nooit een alternatief aan. Als je naar de huidtherapeut gaat zijn behandelingen met glycolzuur volop aanwezig, maar waar kan ik een goede behandeling met melkzuur vinden die wel oké is voor mijn huid?

Oost-Aziatische skincare
Hoewel ik zelf niet Oost-Aziatisch ben (maar qua etniciteit en huid Zuid-Aziatisch) vind ik mijn heil in skincare uit Korea en Japan. Deze landen weten precies wat mijn huid nodig heeft – cosmetisch elegante SPF, veilige brightening ingrediënten, géén alcohol en parfum, en hydraterende ingredienten als hyaluronzuur en urea.

Make-up voor de donkere huid
Met foundations en BB creams heeft de “donkere” vrouw het misschien wel het duurst te verduren. Elke donkere vrouw in Nederland heeft twee opties voor haar foundation: MAC of Bobbi Brown. Als je geluk hebt, kun je nét wegkomen met de donkerste Bourjois foundation en hoef je een keertje niet € 40, maar € 15 uit te geven. Sommige luxe make-up merken hebben wel wat donkere kleuren in hun foundation collecties, maar ik kom er keer op keer achter dat die vrijwel nooit de juiste ondertoon hebben voor mijn huid of dat er vijf ontzettend kleine variaties zijn op “beige” en één one-size-fits-all “deep” kleur. De kans dat “deep” met mijn Hindoestaanse huid gaat matchen, is one in a million.

Nu lijkt het misschien logisch dat de beautyindustrie de donkere huid niet belangrijk vind – de donkere huid is in de minderheid en het is misschien niet winstgevend genoeg om make-up te produceren voor een minderheid. Ik heb geen illusies dat dit binnenkort zal veranderen, maar ik wil met deze blogpost aantonen hoe overduidelijk het gebrek aan kennis en interesse voor de donkere huid er is in Nederland.

Ergens vind ik het gewoon schandalig dat ik met mijn NC44 huidskleur niet in elke lijn een foundation kan halen bij Chanel. Ik ben een hoogopgeleide vrouw met een donkere huid en ik heb genoeg geld om elke drie maanden € 50 te besteden aan een foundation – maar ik moet het vooral niet in Nederland proberen te kopen want mijn huidskleur is simpelweg niet belangrijk genoeg voor Chanel, Lancôme, Clinique, Estée Lauder en Guerlain.